Wymiary szafek kuchennych: pełne zestawienie w tabelach

Nie ma jednego standardu wymiarów szafek kuchennych i to jest najważniejsza rzecz, którą trzeba wiedzieć przed pomiarem. Korpus dolny ma 80 cm u jednego producenta, 82 cm u drugiego i 82,5 cm u trzeciego. Głębokość waha się od 37 cm przez 45 i 52 aż po 60 cm. Wymiary z jednego katalogu nie przenoszą się na drugi, a różnica dwóch centymetrów w wysokości korpusu przekłada się wprost na wysokość blatu.

Druga pułapka jest jeszcze mniej oczywista: wymiar nominalny w nazwie modułu nie jest wymiarem rzeczywistym. Korpus opisany jako 60 cm głębokości ma realnie 59 cm bez listwy, front 60 x 80 cm mierzy 59,7 x 79,7 cm, a szuflada w korpusie 60 cm daje 56,4 cm użytecznej szerokości.

Szafki dolne: korpus, nóżka, blat

Wysokość blatu wychodzi z sumy korpusu, nóżki i grubości blatu. W systemie z korpusem 80 cm i nóżką 8 cm blat trafia na 90,8 do 91,8 cm zależnie od grubości, a przy pełnej regulacji nóżek na 90,3 do 93,3 cm. To mieści się w standardowym przedziale ergonomicznym, ale warto to policzyć przed zamówieniem, a nie po.

Uwaga na jedną rzecz przy porównywaniu ofert: polscy producenci często podają jedną liczbę gabarytową, na przykład 82 cm, bez rozbicia na korpus i nóżkę. Wtedy wysokość blatu trzeba wyliczyć samodzielnie, dodając grubość blatu.

Szafki górne

Odstęp między blatem a dolną krawędzią szafki górnej to typowo 55 do 60 cm. W gotowych zestawach o wysokości zabudowy 227 cm wychodzi 55,2 cm. Mniej niż 50 cm oznacza, że nad blatem nie zmieści się czajnik ani ekspres, a więcej niż 65 cm sprawia, że do górnej półki nie sięga się bez taboretu.

Zwróć uwagę na rozpiętość głębokości: od 28,5 cm do 37 cm. Szafka górna głębsza niż 35 cm zaczyna wchodzić w pole widzenia przy pracy przy blacie, co w wąskiej kuchni jest odczuwalne bardziej niż brak kilku litrów pojemności.

Wymiar nominalny a rzeczywisty

To sekcja, dla której warto zapisać ten wpis. Wszystkie różnice poniżej pochodzą z jednego systemu, ale mechanizm jest taki sam u każdego producenta.

Praktyczny wniosek: przy planowaniu ciągu roboczego licz wymiary zewnętrzne z frontem, a przy planowaniu tego, co się zmieści w środku, wymiary wnętrza. Pomylenie tych dwóch jest najczęstszą przyczyną tego, że zabudowa nie wchodzi we wnękę albo że garnek nie mieści się w szufladzie.

Fronty: grubości i szczeliny

Front nominalny 60 x 80 cm mierzy realnie 59,7 x 79,7 cm i to nie jest błąd produkcyjny, tylko celowy luz. Trzy milimetry z każdej strony tworzą szczelinę, która pozwala frontom otwierać się bez ocierania i kompensuje nierówności montażu.

Grubości frontów w handlu to najczęściej 16 mm w wersjach budżetowych i 19 mm w kolekcjach wyższych. Górna granica wynika z okuć: typowe zawiasy meblowe przyjmują front do około 24 mm grubości, powyżej trzeba szukać specjalnych rozwiązań.

To ma znaczenie przy wymianie samych frontów w istniejącej kuchni: jeśli stare miały 16 mm, a nowe mają 19 mm, zawiasy zwykle jeszcze się mieszczą, ale trzeba je wyregulować od nowa. O samych okuciach i rozstawach uchwytów mówi wpis o uchwytach meblowych.

Szuflady i cargo

Dwie liczby warto zapamiętać. Pierwsza: szuflada w korpusie 60 cm daje 56,4 cm użytecznej szerokości, bo boki i prowadnice zjadają 3,6 cm. Druga: udźwig zwykłej szuflady to 25 do 30 kg, a systemów premium 40 do 70 kg, co ma znaczenie przy szufladzie na garnki i przy cargo na butelki.

Prowadnice w systemach profesjonalnych występują w długościach od 270 do 650 mm, dobieranych do głębokości korpusu. Przy głębokości korpusu 52 cm nie da się użyć prowadnicy 650 mm, więc głębokość szafki ogranicza pojemność szuflady bardziej niż jej szerokość.

Szafka pod zlew

Moduł pod zlew ma standardowo 60 lub 80 cm szerokości i to sam zlew, a nie szafka, wyznacza minimum. Producenci ceramiki i stali katalogują zlewy wprost według szerokości szafki, od 40 do 120 cm.

Wnętrze szafki pod zlewem jest znacznie mniejsze, niż sugeruje korpus, bo miska i syfon zabierają około 25 cm głębokości i ponad połowę wysokości. Dedykowane wkłady pod zlew mają z tego powodu tylko około 35 cm głębokości przy korpusie 60 cm. Co realnie zmieści się w tej przestrzeni, rozbiera wpis o koszu na śmieci pod zlewozmywak.

Szafki narożne

Narożnik to miejsce, w którym najłatwiej stracić pojemność. Spotykane moduły to 88 x 60 x 80 cm (realnie 87,5 x 58,8) oraz szersze 128 x 60 x 80 cm, a u polskich producentów popularny jest układ 90 x 90 cm.

Rozwiązania są trzy. Szafka ślepa jest najtańsza i traci najwięcej miejsca, bo tylna część narożnika pozostaje niedostępna. Karuzela odzyskuje większość przestrzeni kosztem kształtu półek. Cargo narożne wysuwa całą zawartość na zewnątrz i jest najdroższe.

Przy planowaniu narożnika sprawdź jeszcze jedną rzecz, o której łatwo zapomnieć: czy front szafki narożnej nie koliduje z frontem szafki sąsiedniej przy jednoczesnym otwarciu obu. To typowy problem w układzie w L.

Moduły pod sprzęt AGD

Ważne zastrzeżenie: powyżej podane są wymiary samych urządzeń, a nie nisz montażowych. Wymiary wycięcia i nisz producenci AGD trzymają w instrukcjach montażu konkretnego modelu i potrafią się one różnić nawet w obrębie jednej marki. Przed zamówieniem zabudowy pobierz instrukcję swojego modelu i przekaż wykonawcy, bo to jest jedyne wiążące źródło.

Piekarnik montuje się albo w słupku o wysokości 220 lub 240 cm, albo w szafce stojącej o wysokości 140 cm. Zmywarka slim wymaga frontu 45 x 80 cm o masie 2,5 do 7,5 kg, bo sprężyny drzwi są kalibrowane pod ten zakres. Zbyt ciężki front sprawia, że drzwi opadają.

Słupki i szafki wysokie

Słupki to najczęściej wysokości 200, 210, 220 i 240 cm, przy szerokościach 40, 50 i 60 cm. Wysokość dobiera się do zabudowy: słupek musi kończyć się na tej samej wysokości co górna krawędź szafek wiszących, inaczej linia zabudowy się łamie.

Typowa zabudowa z szafkami górnymi 80 cm daje wysokość całkowitą około 227 cm, do której pasuje słupek 220 cm z cokołem. Przy suficie 250 cm zostaje wtedy ponad 20 cm przestrzeni nad zabudową, którą albo zamyka się blendą, albo zostawia jako półkę na rzadko używane przedmioty.

Jak mierzyć kuchnię przed zamówieniem

1. Zmierz szerokość ściany w trzech wysokościach: przy podłodze, na wysokości blatu i pod sufitem. Różnice w blokach sięgają kilku centymetrów.
2. Zaznacz punkty stałe: pion wentylacyjny, przyłącza wody, odpływ, gniazdka, grzejnik, parapet.
3. Sprawdź wysokość parapetu, bo przy niskim oknie blat nie przejdzie pod nim bez skrócenia ciągu.
4. Wybierz producenta i dopiero wtedy planuj moduły, bo szerokości i głębokości nie przenoszą się między systemami.
5. Policz wysokość blatu: korpus plus nóżka plus grubość blatu.
6. Zostaw luz montażowy przy ścianach, zwłaszcza w narożnikach.

Pełną kolejność decyzji przy urządzaniu kuchni, od pomiaru po zamówienie, opisuje wpis o projekcie kuchni, a dobór samego blatu materiał o blatach kuchennych.

Pięć błędów wymiarowych

Błąd pierwszy: przenoszenie wymiarów między producentami. Moduł 60 cm u jednego ma 60 cm głębokości, u drugiego 52, u trzeciego 45.

Błąd drugi to planowanie wnętrza według wymiaru nominalnego, przez które szuflada w korpusie 60 cm okazuje się mieć 56,4 cm. Błąd trzeci to pominięcie nóżki w rachunku wysokości blatu, czyli 8 cm różnicy.

Błąd czwarty to zamówienie zabudowy przed wyborem sprzętu AGD, bo to wymiary urządzeń wyznaczają podziały modułów. Błąd piąty to szafki górne głębsze niż 35 cm w kuchni o szerokości poniżej 240 cm, przez które ciąg roboczy robi się ciasny.